از بچگی هر وقت اسم صادق هدایت رو شنیدم بلافاصله دنبالش هم اسم پاتوقش به گوشم خورد."کافه نادری"برای نسل پیش از ما یادآور بعدازظهرهای مملو از بوی قهوه ترک و دود سیگار آدماییه که معرف نسل و روزگار خودشون بودن.همیشه برام جالب بود این فضای نوستالژیک رو از نزدیک حس کنم.اما بار اول که رفتم "کافه نادری" چندان به دلم ننشست.فارغ از حس اینکه داری تو پاتوق هدایت و کلی آدم عجیب دیگه وقت می گذرونی و مثلا یه قهوه هم می خوری جالب بود اما یه چیزی کم داشت.آرامشی که از یه کافه نشینی بعدازظهری می خواستم تو "کافه نادری" نبود.۴ - ۵ بار رفتم و دیگه حوالی "کافه نادری" آفتابی نشدم.چون اون چیزی که از کافه نشینی می خواستم رو بهم نمی داد.حتی شاید شلوغی بیش از حد این روزهاش ته مونده آرامش هم ازم می گرفت.
به هر حال گذشت تا اینکه یه جایی خوندم "کافه تیتر" داره راه می افته.اسمش جالب بود و آدمایی که می خواستن راهش بندازن.برام جذاب بود که دو تا روزنامه نگار چنین تغییر شغل بامزه ای داشته باشن.هم روزنامه نگاری کار مورد علاقه م بود و هم اینکه دنبال "کافه نادری" این روزگار می گشتم و ۱۵ اسفند ۸۴ پیداش کردم.همون روزی که با دو (+  + ) تا دیگه از بچه ها رفتیم کافه تیتر.دوست تازه یافته ای در انتظارمان بود.تک تک لحظه های اون بعدازظهر زمستونی تو خاطرم حک شده...همون بعدازظهری که همه کافه رو "تیتر" کردن.روز افتتاحیه شلوغ بود اما شلوغیش آزارت نمی داد.رضا ولی زاده رو برای اولین بار تو کافه تیتر دیدم و البته بهنام و بی تا که با چشم هایی مهربان و سرشار از شوق به مهمونای افتتاحیه "کافه تیتر" نگاه می کردن.

***

یک سال و چند ماهی گذشت...حالا دیگه حسرت داشتن کافه نادری برای نسل ما وجود نداشت..."کافه تیتر" بود و یه دنیا خاطره که باید باهاش حس نوستالژیک مون رو از آک بندی در می آوردیم.هر بار رفتن به کافه کلی خاطره داشت و کلی آرامش که بهنام و بی تا تو فضای کوچیک کافه صمیمی شون به مهمونا هدیه می کردن.

اما ... همیشه پیش از آن که فکر کنی اتفاق می افتد (نباید بیفتد!) کافه تیتر دوست داشتنی ما این روزا در معرض خطره و من هیچ فکری نمی تونم بکنم جز گذر از این پیچ تند به سلامت...
خدایا! خودت کافه تیتر مارو حفظ کن!

اوهام هفتگی تا چند روز آینده به پاس حضور "کافه تیتر" در تاریخ روزنامه نگاری و البته کافه نشینی ایرانیان ویژه نامه ای منتشر خواهد کرد.از همه دوستان دعوت می کنم یادداشت های خود را برای استفاده در این ویژه نامه به آدرس ohum.weekly@gmail.com ارسال کنند.

بعدنوشت مهم: 
دوستان عزیزم! لطفا یادداشت هاتون درباره "کافه تیتر" تا روز انتشار اختصاصی بمونه...یعنی اجازه بدید اول تو اوهام منتشر بشه که کار جدیدی ارائه بشه...
ممنون از همکاری همراهانی که یادداشت هارو قبل از انتشار ویژه نامه در وبلاگ هاشون منتشر نمیکنن. مخلص همه هم هستیم. / اوهام